Muzyka

W okresie renesansu muzyka zaczęła być uznawaną za sztukę, która jest wynikiem wiedzy, talentu oraz umiejętności. Zaczęto także zwracać uwagę na wartości muzyki i na jej wpływ na ludzi. Kompozytor zaczął przybierać rolę mistrza, teoretyk natomiast jedynie osobą, która zajmowała się zapisywaniem i porządkowaniem muzycznych zdarzeń. Cały czas dominowały jednak gatunki muzyczki religijnej, takie jak msze, oficja, motety. Jeśli chodzi o muzykę świecką duża popularnością cieszyła się francuska chanson, włoskie madrygały oraz popularne utwory wykonywane prostą i akordową techniką w tanecznych rytmach. Muzyka wokalna dalej wiodła swój prym, jednak z czasem instrumenty zaczęły odgrywać coraz ważniejszą rolę. Na czoło wysuwać zaczęły się instrumenty, które umożliwiały grę akordową, szczególnie popularne jako instrumenty akompaniujące i wykonujące muzykę solową, między innymi lutnia. Oprócz tego udoskonalane były instrumenty klawiszowe, wynaleziono podwójne ręczne klawiatury oraz klawiaturę nożną. Odrodzenie starożytnej sztuki nie będzie odgrywało w muzyce tak znaczącej roli jak w innych dziedzinach kultury. Z jednej bowiem strony antyczna teoria muzyki kultywowana była jeszcze w średniowieczu, jednak sama muzyka antyczna pozostawała odległą. W praktyce kompozytorskiej wpływ antyku był pośrednim, popularnością cieszyli się między innymi improwizujący śpiewacy, którzy towarzyszyli sobie wiolą, czy też lutnią i próbowali naśladować Orfeusza. Dla muzyki jednym z ważniejszych odkryć okazało się wynalezienie druku co dało możliwość prowadzenia dokładnego i wyraźnego zapisu nutowego.